اختلال شخصیت مرزی(بیماری بوردرلاین) به همراه درمان قطعی

اختلال شخصیت مرزی

بوردرلاین یا اختلال شخصیت مرزی (BPD) یکی از پیچیده‌ترین اختلالات روانی است که با نوسانات شدید عاطفی و روابط ناپایدار شناخته می‌شود. تصور کنید که احساسات خیلی شدید و سریعی را تجربه می‌کنید، به طوری که یک اتفاق کوچک می‌تواند در عرض چند دقیقه شما را از عصبانیت شدید به ناامیدی عمیق ببرد. کنترل این احساسات مانند سوار شدن بر یک ترن هوایی هیجانی شدید است که خودتان کنترلی رو آن ندارید.

تشبیه روانشناس معروف، مارشا لینهان، که مبتلایان به این اختلال را به بیماران سوختگی سطح سوم تشبیه کرده است؛ به خوبی نشان‌دهنده شدت درد روانی آن‌هاست. آن‌ها دائماً بین ترس از رهاشدگی و نیاز شدید به نزدیکی با دیگران در نوسان هستند. این وضعیت احساسی شدید و پیچیده، زندگی روزمره و روابطشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این مقاله به بررسی علل، علائم و روش‌های درمانی اختلال بوردرلاین می‌پردازیم و سعی داریم تا با ارائه اطلاعات علمی و کاربردی، بررسی ریشه اختلال شخصیت مرزی به درک بهتر بوردرلاین یا کمک کنیم. اگرچه درمان فرد مبتلا به این اختلال دشوار به نظر می‌رسد، اما با پیشرفت‌های علمی اخیر، امید به بهبود وضعیت مبتلایان افزایش یافته است.

اختلال شخصیت مرزی یا بوردرلاین چیست؟

بوردرلاین یا اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) از چالش‌سازترین اختلالات روانپزشکی است. این اختلال را از آنرو <<مرزی>> نامیده‌اند؛ زیرا بیماران در مرز روان نژندی (Neurosis) و روانپریشی (Psychosis) هستند. این افراد معمولا سابقه روابط شدید، اما پر آشوب دارند که معمولا آرمانی کردن مفرط دوستان یا معشوق‌ها را شامل می‌شود اما بعدا به سرخوردگی و ناامیدی می‌انجامد.

جالب است بدانید که به اختلال شخصیت مرزی (شخصیت نصفه نیمه) و (اسکیزوفرنی گذرا) نیز می‌گویند، البته با واژه (خفن) هم یاد شده است.

در اختلال شخصیت مرزی فرد همواره بر روی لبه یک مرز یا خط در حال حرکت بوده و هرلحظه امکان دارد از یک سوی مرز سقوط کند. افراد مبتلا به این اختلال شخصیت به دلیل برخورداری از رفتارها و عواطف ناپایدار، در زمره افراد روان‌پریش جای می‌گیرند و متاسفانه این اختلال در زنان شایع تر است.

افراد مبتلا به بوردر لاین اغلب دچار نوسانات شدید عاطفی هستند، به‌طوری که ممکن است در یک لحظه شاد و خوشحال و لحظه دیگر افسرده و منزوی می‌شوند.(صفر و صدی محض). همچنین این افراد در لحظه ای فاقد هرگونه احساسی هستند و در لحظه بعدی در قامت یک فرد نزاع طلب ظاهر می‌شوند.

به همین علت، چرخش سریع احساسات در افراد مبتلا به این مشکل، در رفتار آنها به نحو مشهود و ملموس به چشم می‌خورد. این افراد علاوه بر هراس از تنهایی، از شخصیتی غیر قابل پیش بینی برخوردار هستند، به همین جهت و به منظور رها شدن از تنهایی به برقراری تعامل با افراد غربیه مبادرت می‌کنند. این بی‌ثباتی در احساسات منجر به رفتارهای تکانشی و خود ویرانگری می‌شود، از جمله رفتارهایی مانند رانندگی خطرناک یا وارد شدن به روابط جنسی ناپایدار.

انواع اختلالات شخصیتی

طیف اختلال بوردرلاین

طیف اختلال بوردرلاین

بر اساس شدت علائم، اختلال شخصیت مرزی را می توان به دو نوع تقسیم کرد:

اختلال شخصیت مرزی خفیف

افراد با اختلال بوردرلاین خفیف ممکن است فقط چند مورد از علائم بوردرلاین را تجربه کنند. علائم آنها ممکن است کم شدت باشد و تأثیر کمتری بر زندگی روزمره آنها داشته باشد. برخی از علائم اختلال شخصیت مرزی خفیف عبارتند از:

  • تغییرات گاه به گاه در خلق، مانند احساس غم یا خشم
  • مشکلات گاه به گاه در روابط، مانند احساس وابستگی شدید به دیگران
  • تغییرات گاه به گاه در خودانگاره، مانند احساس عدم اطمینان در مورد هویت خود
  • رفتارهای آسیب به خود خفیف، مانند خودزنی گاه به گاه

اختلال شخصیت مرزی شدید

افراد با اختلال شخصیت مرزی شدید ممکن است تمام علائم بوردرلاین را تجربه کنند. علائم آنها ممکن است شدید باشد و تأثیر قابل توجهی بر زندگی روزمره آنها داشته باشد. برخی از علائم اختلال بردرلاین شدید عبارتند از:

  • تغییرات شدید و مکرر در خلق، مانند احساس غم شدید یا خشم شدید
  • مشکلات شدید در روابط، مانند احساس وابستگی شدید به دیگران و ترس از رها شدن
  • تغییرات شدید و مکرر در خودانگاره، مانند احساس عدم اطمینان شدید در مورد هویت خود
  • رفتارهای خود آسیب رسان شدید، مانند خودزنی مکرر یا اقدام به خودکشی

پیشنهادی: تست خودکشی + پرسشنامه افکار خودکشی بک

آمار دقیق شیوع بردرلاین در ایران

شیوع این اختلال در جامعه نسبتاً بالا است، اما بسیاری از افراد مبتلا به دلیل «نقاب‌زدن» بر رنج خود و همچنین محدود بودن آگاهی عمومی، پنهان می‌مانند. متأسفانه، همین کمبود اطلاعات باعث می‌شود برچسب‌های آزاردهنده و نادرست بر این گروه از افراد زده شود.

بر اساس برآوردها، میزان شیوع اختلال شخصیت مرزی (BPD) در ایران بین ۱.۶٪ تا ۵.۹٪ گزارش شده است. این ارقام به این معناست که:

  • در خوش‌بینانه‌ترین حالت: حدود ۲ نفر از هر ۱۰۰ نفر
  • و در بدبینانه‌ترین حالت: حدود ۶ نفر از هر ۱۰۰ نفر

پس بله، می‌توان گفت تقریباً از هر بیست نفر، یک نفر ممکن است با این اختلال زندگی کند. این آمار نشان می‌دهد که بوردرلاین (BPD) اصلاً نادر نیست و افراد بسیاری در سکوت، با رنج‌های شدید هیجانی و ذهنی ناشی از آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این اختلال در بسیاری از موارد پاسخی روان‌شناختی به تروماهای جدی دوران کودکی، از جمله انواع سوءاستفاده‌ها و به‌ویژه آسیب‌دیدگی‌های جنسی، به شمار می‌رود.

همچنین میزان خودکشی و سوءمصرف مواد در میان افراد مبتلا به این اختلال بالاتر از حد معمول گزارش شده است؛ موضوعی که اهمیت توجه جدی، مراقبت حرفه‌ای و حمایت اجتماعی را دوچندان می‌کند. اختلال شخصیت مرزی یکی از چالش‌برانگیزترین و آزاردهنده‌ترین وضعیت‌های روانی است و برای بهبود، نیازمند همدلی، آگاهی و کاهش انگ اجتماعی است.

«من رنجِ مشترکم؛ مرا فریاد کن.»

علت نامگذاری بوردرلاین

علت نام‌گذاری اختلال شخصیت مرزی یا بوردرلاین به زمانی برمی‌گردد که در گذشته بیماری‌های روانی تنها در دو دسته‌ی نوروتیک‌ (عصبی) و سایکوتیک‌ (جنون) طبقه‌بندی می‌شدند. متخصصان آن دوران به دلیل اینکه علائم افراد مبتلا به این اختلال شباهت‌هایی با هر دو گروه داشت، تصور می‌کردند این اختلال در حد فاصل میان نوروز و سایکوز قرار دارد؛ یعنی درست در «مرز جنون».

به همین دلیل نام Borderline برای آن انتخاب شد. امروزه می‌دانیم که شخصیت مرزی نه در مرز جنون قرار دارد و نه ماهیت سایکوتیک دارد، بلکه بیشتر با مشکل در تنظیم هیجان‌ها مرتبط است. با این حال، این نام تاریخی همچنان در منابع علمی و بالینی باقی مانده است.

نوروتیک یعنی چه؟ معرفی انواع اختلالات نوروتیک

9 ویژگی افراد بوردرلاین

  1. همیشه در عمق وجودت نگرانی ظریفی همراهت است؛ نگرانی از اینکه مبادا روزی دوستت، معشوقت یا حتی اعضای خانواده‌ات تو را ترک کنند. گاهی آن‌قدر درگیر این ترس می‌شوی که رفتارهایی انجام می‌دهی فقط برای اینکه مطمئن شوی کنار تو می‌مانند، حتی اگر خودت بدانی آن رفتارها درست نیستند.
  2. احساس پوچی 24 ساعته: گویی هیچ چیز واقعاً تو را خوشحال نمی‌کند؛ انگار در این جهان هیچ معنا یا انگیزه‌ی ویژه‌ای برایت باقی نمانده است. هرقدر تلاش می‌کنی، باز هم احساسی از خلأ و تهی بودن همراهت است و رهایت نمی‌کند.
  3. گاهی در یک لحظه احساس شادی می‌کنی و تنها لحظاتی بعد ناگهان غرق ناراحتی یا عصبانیت می‌شوی؛ آن‌قدر سریع و شدید که حتی خودت هم متعجب می‌مانی که چرا احساست چنین تغییر کرده است.
  4. گاهی یک اتفاق کوچک می‌تواند ناگهان تو را عصبانی کند و باعث شود کنترل خودت را از دست بدهی؛ سپس، در ادامه، پشیمانی به سراغت می‌آید و با خودت فکر می‌کنی چرا واکنشی آن‌قدر تند نشان دادی.
  5. گاهی آدم‌ها در نگاهت یا کاملاً بی‌نقص و فوق‌العاده به نظر می‌رسند، یا ناگهان به بدترین افراد تبدیل می‌شوند؛ انگار هیچ حدّ وسط یا نقطه‌ی تعادلی در برداشتت از آن‌ها وجود ندارد.
  6. گاهی زمانی که فشارهای روانی بیش از حد می‌شوند، ممکن است احساس کنی به سمت رفتارهایی کشیده می‌شوی که به خودت آسیب می‌زنند یا حتی فکر می‌کنی تنها راه رهایی، پایان دادن به این فشارهاست.
  7. گاهی نمی‌دانی واقعاً چه کسی هستی، چه چیزهایی را دوست داری یا حتی چه هدفی در زندگی دنبال می‌کنی. انگار هر روز نقش تازه‌ای برای خودت می‌بینی و تصویرت از خودت دائماً در حال تغییر است.
  8. ممکن است لحظه ای عاشق خودت باشی و لحظه ای دیگر متنفر؛ تصویر روشنی از خود ندارید. دائما شغل، دوستان و روابط خود را عوض می‌کنید.
  9. به طور ناگهانی و ریسکی و بدون فکر عمل می‌کنید، مانند پول زیادی خرج کردن، روابط پرخطر یا رانندگی خطرناک

البته توجه داشته باشید که داشتن یکی دو مورد از این نشانه‌ها و ویژگی‌ها به‌تنهایی به معنای ابتلا بوردرلاین BPD نیست. در بسیاری از موارد، استرس، فشارهای زندگی یا حتی قرار گرفتن در یک رابطه دشوار می‌تواند موجب بروز برخی احساسات مشابه شود. با این حال، اگر بخش قابل‌توجهی از این علائم را تجربه می‌کنید و زندگی روزمره‌تان تحت تأثیر قرار گرفته است، توصیه می‌شود حتماً با یک روان‌شناس یا متخصص سلامت روان مشورت کنید.

مثالی از یک فرد مبتلا به بوردرلاین

فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی (BPD) معمولاً در درک «ثبات عاطفی» دیگران دچار دشواری می‌شود؛ یعنی وقتی کسی از جلوی چشم او دور می‌شود، ممکن است چنین برداشت کند که پیوند و احساسات میان آن‌ها دیگر وجود ندارد.

برای مثال، اگر بعد از یک تفریح بخواهید به خانه برگردید، ممکن است آن را نشانه کم شدن علاقه یا قصد ترک کردن تعبیر کند. یا اگر در مکالمه تلفنی ناچار شوید تماس را زودتر پایان دهید، ممکن است تصور کند در حال طرد کردن او هستید.

این مشکل که گاهی از آن با عنوان «ضعف در ثبات شیء» یاد می‌شود، معمولاً ریشه در تجربه‌های اولیه زندگی دارد؛ زمانی که فرد به اندازه کافی عشق و امنیت پایدار را تجربه نکرده است. به همین دلیل، در بزرگسالی ممکن است وابستگی شدید و نگاه «سیاه و سفید» در روابط شکل بگیرد؛ یعنی دیگران را یا کاملاً خوب می‌بیند یا کاملاً بد—یا عاشق او هستند یا از او متنفرند.

این الگو می‌تواند باعث خشم شدید و نوسانات عاطفی فراوان شود و به دلیل ترس عمیق از رهاشدگی، هم فرد و هم اطرافیانش را تحت فشار قرار دهد.

ناخوداگاه یک شخصیت بوردرلاین:

مادر! تو مرا نخواستی پس تا آخر عمر به دنبال افرادی می‌روم که مرا نخواهند، شاید روزی توانستم یکی از آنها را فتح کنم. فتح کنم تا عزت نفس از دست رفته‌ام را بازیابم و بعد از آن او را طرد خواهم کرد تا انتقام تو را از او بگیرم، در آخر تنها خواهم شد و آنهایی را که مرا دوست داشته باشند از خودم خواهم راند تا خود را تنبیه کنم، من محکوم به تنهایی‌ام.

نشانه‌ها و علائم اختلال شخصیت مرزی

علائم اختلال شخصیت مرزی

نشانه‌های اختلال شخصیت مرزی متنوع و پیچیده هستند معمولا درست فهمیده نمی‌شوند؛ بوردرلاین ممکن است در افراد مختلف با شدت‌ها و نحوه ظاهر شدن مختلفی داشته باشند. این علائم معمولاً در دوران اوایل بزرگسالی ظاهر می‌شوند و می‌توانند در طول زمان تغییر کنند. برخی از علائم شایع بوردرلاین عبارتند از:

  • ناپایداری خلق: افراد مبتلا به اختلالات شخصیت مرزی ممکن است تغییرات سریعی در خلق خود را تجربه کنند، از جمله احساسات شدیدی از غم، خشم، اضطراب و ترس. این تغییرات ممکن است در عرض چند دقیقه یا چند ساعت اتفاق بیفتد.
  • ترس شدید از رها شدن و انجام اقدامات افراطی برای جلوگیری از رها شدن و جدایی دارند.
  • رفتارهای تکانشی و پرخطر: بی احتیاطی در رانندگی، روابط جنسی پر خطر و افراطی، پرخوری، سوء مصرف مواد، پشت پا زدن به موفقیت با ترک ناگهانی یک شغل مناسب یا پایان دادن به یک رابطه خوب.
  • هویت ناپایدار: حس عدم تعیین هویت و خودشناسی که با تغییرات مکرر در اهداف و ارزش‌ها همراه است.
  • الگویی از روابط ناپایدار و آشفته دارند: افراد مبتلا به BPD تمایل دارند روابط شدید و کوتاه مدت داشته باشند. به سرعت عاشق می‌شوند و به سرعت احساسشان از بین میرود. رابطه از نظر این افراد یا کامل و عالی است یا افتضاح و وحشتناک. هیچی حد وسطی ندارند؛ نگاه سیاه و سفید به افراد دارند.
  • سوءظن و عدم اعتماد: دوره‌هایی از سوءظن و عدم اعتماد به دیگران (پارانویا) دارند.
  • خودآسیب‌زنی: اقداماتی نظیر خودکشی، بریدن اعضای خود و سایر رفتارهای آسیب زا.

  • مشکلات در روابط بین فردی: افراد مبتلا به اختلالات شخصیت مرزی در روابط خود با دیگران مشکل دارند و احساس می‌کنند که هیچ کس آنها را درک نمی کند. آنها ممکن است به سرعت به دیگران وابسته شوند و سپس از آنها دور شوند.

  • خودانگاره ناپایدار: افراد دارای اختلالات بوردر لاین ممکن است احساس کنند که هیچ هویت ثابتی ندارند و ممکن است تصویر خود را به طور مکرر تغییر دهند. آنها ممکن است احساس کنند که نمی دانند چه کسی هستند یا چه چیزی می خواهند.

فردی که از اختلال شخصیتی مرزی یا BPD رنج می‌برد، ممکن است الگوهای تکراری از اضطراب شدید و افسردگی را تجربه کند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این افراد، خشم انفجاری و رفتار پرخاشگرانه شدید و آسیب رسان است که عملا مدیریت آن بسیار کار سختی است. این علائم در کودکان به صورت خفیف تری نشان داده می‌شود و به همین دلیل گاهی ممکن است والدین به آنها توجهی نکنند.

اگر با نشانه‌های اختلال شخصیت مرزی احساس هم‌خوانی می‌کنید، به جای قضاوت یا سرزنش، با مهربانی و پذیرش نسبت به خودتان نگاه کنید. سپس از یک روان‌درمانگر متخصص در حوزه اختلالات شخصیت کمک بگیرید تا مسیر درمانی مناسب را طی کنید. به یاد داشته باشید که آگاهی، نخستین گام در مسیر التیام و بهبود است.

علت اختلال شخصیت مرزی

علت دقیق اختلال شخصیت مرزی همچنان موضوع تحقیقات و مطالعات روانشناسی و روان‌پزشکی است و تمامی عوامل احتمالی مطرح شده ممکن است نقشی در ایجاد این اختلال داشته باشند. اما نکته‌هایی که به عنوان عوامل ممکن مؤثر در توسعه بوردرلاین ذکر شده‌اند عبارتند از:

  1. سوء استفاده و ضربه در دوران کودکی: تجربه سوء استفاده جنسی، عاطفی یا فیزیکی در دوران کودکی می‌تواند به عوامل موجب ایجاد اختلال شخصیت مرزی تبدیل شود. افرادی که در کودکی آزار مشابه تجربه کرده‌اند، ممکن است به اختلال شخصیت مرزی در بزرگسالی دچار شوند.
  2. عوامل ژنتیک: تحقیقات نشان داده است که اگر فردی تاریخچه خانوادگی بوردرلاین داشته باشد، احتمال ابتلا به این اختلال افزایش می‌یابد. این ممکن است به عوامل ژنتیکی مرتبط با اختلال شخصیت مرزی بازگردد.

چه مشکلاتی در کودکی می‌تواند باعث اختلال بوردرلاین (BPD) شود؟

  • نادیده گرفته شدن در دوران نوزادی
  • حضور نداشتن و در دسترس نبودن مراقب اولیه (مادر، پدر و..)
  • دلبستگی‌های بی نظم
  • مراقبانی که می‌ترسند یا ترسناک هستند.
  • بی‌توجهی به نیازهای اساسی
  • قرار گرفتن در معرض خشونت
  • سواستفاده جنسی
  • سواستفاده عاطفی مانند تحقیر یا انتقاد مدوام
  • آزار جسمی
  • بیماری‌های دردناک
  • جدایی از مراقبان یا عزیزان
  • از دست دادن شخص مهم زندگی

آیا اختلال شخصیت مرزی درمان دارد؟

آیا اختلال شخصیت مرزی درمان دارد؟

افراد دچار اختلال شخصیت بوردرلاین معمولا از علائم خود به خصوص از عدم موفقیت و مشکلات خود در روابط خسته و عاصی هستند و از شروع تراپی استقبال می‌کنند. اما مشکل آنها در ماندن و ادامه تراپی است. تلاطم‌های روانی و عدم ثبات آنها معمولا باعث می‌شود تراپی را نیمه کاره رها کنند که از طرفی هم کاره تراپیست را هم سخت می‌کنند.

درمان اختلال شخصیت مرزی یا اختلال بوردرلاین شامل ترکیبی از روان‌درمانی، دارودرمانی و حمایت اجتماعی است. از روش‌های مؤثر در این حوزه، علاوه بر درمان دیالکتیکی-رفتاری (DBT)، طرحواره درمانی نیز به عنوان یک رویکرد نوین و مؤثر شناخته می‌شود.

دارودرمانی با استفاده از داروهای ضدافسردگی و ضدروان‌پریشی به کاهش نوسانات خلقی کمک می‌کند. همچنین، تکنیک‌های خودمراقبتی مانند مدیتیشن و ورزش و روش‌های نوین مثل تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال (TMS) به بهبود وضعیت بیماران کمک می‌کنند.

اگرچه رفتارهای این افراد ممکن است برای اطرافیان آزاردهنده و دشوار باشد، اما باید به یاد داشت که خودِ آنان معمولاً بیش از دیگران رنج و فشار روانی را تجربه می‌کنند. بنابراین، همدلی و پرهیز از قضاوت را فراموش نکنیم؛ و اگر تصمیم می‌گیریم در کنارشان بمانیم، با درک و حمایت مسئولانه می‌توانیم به روند بهبود و درمانشان کمک کنیم.

درمان دیالکتیکی و CBT و روانکاوی اختلال بوردرلاین

رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) یکی از مؤثرترین روش‌های درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) است. این درمان بر تقویت مهارت‌های تنظیم هیجان، کنترل استرس و اضطراب، بهبود روابط و افزایش انعطاف‌پذیری روانی تمرکز دارد و به کاهش رفتارهای پرخطر مانند خودآسیب‌رسانی، افکار یا اقدام به خودکشی، سوءمصرف مواد و رفتارهای جنسی پرخطر کمک می‌کند. در مجموع، هدف اصلی درمان، کاهش علائم آسیب‌زا و بهبود عملکرد روزمره است.

در کنار DBT، رفتاردرمانی شناختی (CBT) نیز می‌تواند در درمان مؤثر باشد. این رویکرد به افراد کمک می‌کند که الگوهای منفی افکار و رفتارهای خود را شناسایی کرده و آنها را با افکار و رفتارهای سازنده‌تر جایگزین کنند. CBT به فرد امکان می‌دهد که نسبت به موقعیت‌های روزمره واکنش‌های سالم‌تری نشان دهد و احساسات و رفتارهای خود را بهتر مدیریت کند.

فعالیت‌های انرژی بخش

  • هنردرمانی: نقاشی، موسیقی یا نوشتن برای تخلیه هیجانات
  • ورزش منظم: پیاده‌روی، یوگا یا شنا برای آزادسازی اندروفین
  • طبیعت درمانی: وقت گذراندن در فضای سبز برای آرامش ذهن

طرحواره درمانی: بازسازی باورهای نادرست

طرحواره درمانی به عنوان یکی از روش‌های جدید در درمان اختلالات شخصیتی، به ویژه برای افرادی که درگیر باورها و طرحواره‌های نادرست از دوران کودکی هستند، استفاده می‌شود. در طرحواره درمانی، بیمار با کمک درمانگر سعی می‌کند که ریشه‌های الگوهای منفی خود را شناسایی کرده و با تحلیل دقیق، آنها را بازسازی کند. این روش به بیمار کمک می‌کند تا از الگوهای تکراری و ناسالم خود آگاه شده و در نهایت بتواند آنها را تغییر دهد.

پیشنهادی: تست طرحواره در 5 دقیقه

حمایت عاطفی

اگر شما یا کسی که می‌شناسید، با این اختلال دست و پنجه نرم می‌کندريال حتما به یک متخصص مراجعه کنید. هیچ کس نباید به تنهایی با چالش‌های زندگی خود روبه رو شود.

  • بی قضاوت گوش دهید: بدون نصیحت یا قضاوت، فقط شنونده باشید.
  • اعتبار بخشی به احساسات: بگویید ” احساستو درک می‌کنم”
  • قابل پیش بینی باشید: ثبات رفتاری شما به آرامش این افراد کمک می‌کند.
  • در مواقع حاد تنهایشان نگذارید.

اگر در اطرافتان فردی با ویژگی‌های بوردرلاین دارید که تمایلی به شروع درمان ندارد، معمولاً بهتر است به جای تأکید مستقیم بر «برچسب اختلال»، گفتگو را از زاویه‌ی علائم و مشکلاتی که خودش تجربه می‌کند پیش ببرید. مثلاً به جای اینکه بگویید «برای اختلالت برو تراپی»، می‌توانید مطرح کنید: «برای سختی‌هایی مثل مشکل در رابطه، خشم‌های ناگهانی، احساس افسردگی یا فشارهای ذهنی، کمک گرفتن از روان‌درمانگر می‌تواند خیلی کمک‌کننده باشد.»

همچنین او را تشویق کنید که درمان را به‌صورت پیوسته ادامه دهد و به او یادآوری کنید که تراپی یک فرایند زمان‌بر است و نتیجه‌اش معمولاً با تداوم و ماندن در مسیر مشخص می‌شود.

درمان بوردرلاین به روش دارودرمانی

دارودرمانی در کنار روان‌درمانی می‌تواند به تنظیم نوسانات خلقی و کاهش علائم مرتبط با اضطراب و افسردگی در افراد مبتلا به شخصیت مرزی کمک کند. با این حال، دارودرمانی باید تحت نظارت دقیق پزشک باشد، زیرا هر بیمار به داروهای مختلف واکنش متفاوتی نشان می‌دهد و تنظیم دقیق دوز داروها برای اثرگذاری مناسب و کاهش عوارض جانبی ضروری است.

داروی بیماری بوردرلاین

داروهای ضدافسردگی، ضدروان‌پریشی و تثبیت‌کننده‌های خلقی از جمله داروهای بیماری بوردرلاین هستند که برای کاهش ناپایداری هیجانی و بهبود خلق بیمار تجویز می‌شوند. البته از این داروها معمولاً در مرحله‌ای از اختلال استفاده می‌شود که روان‌درمانی به‌تنهایی کافی نیست و فرد برای رسیدن به عملکرد بهتر در زندگی شخصی و شغلی، لازم است دارو را طبق نظر پزشک و در یک بازه زمانی مشخص مصرف کند.

روش‌های جدید: تکنولوژی در خدمت بهبودی

تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال (TMS)، یکی از تکنیک‌های نوین برای درمان برخی از جنبه‌های اختلال بوردرلاین است. این روش با استفاده از امواج مغناطیسی به کاهش علائم افسردگی و اضطراب کمک می‌کند. اگرچه TMS هنوز به طور گسترده برای درمان بوردرلاین استفاده نمی‌شود، اما تحقیقات اولیه نشان داده‌اند که این روش می‌تواند به عنوان یک گزینه مؤثر در ترکیب با دیگر روش‌های درمانی به کار گرفته شود.

گروه درمانی و حمایت اجتماعی

گروه درمانی نیز از جمله روش‌های مؤثر در بهبود بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است. در این جلسات، بیماران فرصت می‌یابند تا تجربیات خود را با دیگران به اشتراک بگذارند و از حمایت‌های گروهی بهره‌مند شوند. این روش به افراد کمک می‌کند که احساس انزوا نداشته باشند و مهارت‌های اجتماعی خود را در محیطی حمایتی تقویت کنند.

همچنین، خانواده درمانی یکی دیگر از اجزای مهم در روند بهبودی است. در این نوع درمان، اعضای خانواده یاد می‌گیرند که چگونه با بیمار به درستی برخورد کنند و از او در مسیر بهبودی حمایت کنند.

البته، خبر خوب این است که معمولاً با افزایش سن، شدت برخی از علائم اختلال شخصیت مرزی (BPD) کاهش پیدا می‌کند و تا حدی تعدیل می‌شود. همچنین به یاد داشته باشید که بهبودی در این اختلال امکان‌پذیر است، اما معمولاً به صبوری، پیوستگی و تعهد به درمان نیاز دارد. حمایت و همراهی آگاهانه اطرافیان نیز می‌تواند نقش بسیار مؤثری در این مسیر ایفا کند.

درمان تخصصی اختلال مرزی در نورسین 

مرکز روانشناسی نورسین، در کنار شماست تا زندگی‌تان را در مواجهه با چالش‌های اختلال شخصیت مرزی بهبود بخشد. اگر از نوسانات شدید عاطفی، روابط بی‌ثبات، و یا احساسات ناگهانی رنج می‌برید، تیم حرفه‌ای ما در نورسین با بهره‌گیری از روش‌های علمی و درمان‌های پیشرفته مانند دیالکتیکی-رفتاری (DBT) و طرحواره درمانی، در جهت بهبود و ارتقاء کیفیت زندگی‌تان همراه شماست. ما هدفمان تنها درمان نیست؛ بلکه قدم به قدم با شما به سوی تعادل روانی و آرامش پایدار حرکت می‌کنیم تا شادی و آرامش درونی را تجربه کنید.

راه های تشخیص و شناسایی اختلال مرزی

شناسایی و تشخیص اختلال شخصیت مرزی نیازمند ارزیابی تخصصی توسط یک روانشناس یا روانپزشک حرفه‌ای می‌باشد. تشخیص این اختلال معمولاً از طریق مصاحبه‌های بالینی و بررسی تاریخچه علائم و رفتارهای فرد صورت می‌گیرد. در اینجا تعدادی از روش‌های معمول برای شناسایی و تشخیص اختلال مرزی ذکر می‌شود:

۱.مصاحبه بالینی

 مصاحبه با فرد مبتلا به اختلال بوردرلاین توسط یک متخصص روانشناس انجام می‌شود. این مصاحبه شامل بررسی علائم حال و گذشته، رفتارها، تجربیات شخصی و نحوه تعامل با دیگران می‌شود.

۲.استفاده از تستای تشخیصی

برخی از متخصصان از ابزارهای تشخیصی مانند "پرسش‌نامه نئو و MMpi " و یا مصاحبه های ساختاری برای شناسایی بیماری بوردرلاین استفاده می کنند.

۳.تاریخچه خانوادگی و پزشکی

بررسی تاریخچه خانوادگی و پزشکی فرد می‌تواند در تشخیص بوردرلاین کمک کند. اطلاعاتی در مورد وجود این اختلال در خانواده و تاریخچه بیماری‌های روانی یا عصبی می‌تواند اطلاعات مفیدی فراهم کند.

عشق در افراد بوردرلاین

عشق در افراد بوردرلاین چگونه است

عشق در افراد بوردرلاین (شخصیت مرزی) اغلب با ناپایداری شدید و نوسانات عاطفی همراه است. این افراد به شدت از ترک و طردشدن می‌ترسند، که باعث وابستگی افراطی به شریک عاطفی و نگرانی‌های مداوم از دست دادن او می‌شود. از سوی دیگر، آن‌ها ممکن است واکنش‌های شدیدی به احساسات طرد شدن داشته باشند که می‌تواند منجر به خشم، ناامیدی یا حتی رفتارهای تکانشی مانند خودآزاری شود. در نتیجه، روابط عاشقانه این افراد اغلب پرتنش و پرمخاطره است و نیاز به حمایت حرفه‌ای و درمان دارد.

همچنین، این ناپایداری عاطفی به معنای تغییر سریع بین احساسات شدید محبت و نفرت است. افراد مبتلا به شخصیت مرزی در اوایل رابطه ممکن است شیدا و عاشق به نظر برسند، اما در صورت بروز هرگونه ناراحتی یا احساس های نا امیدی، رابطه می‌تواند به سرعت به سمت رفتارهای مخرب سوق داده شود. این الگوی رفتاری باعث بی‌ثباتی در رابطه‌ها و سردرگمی طرف مقابل می‌شود. به همین دلیل، روابط عاشقانه با افراد دارای بوردرلاین، اغلب چالش‌برانگیز است و بدون درمان‌های تخصصی و یا حمایت های روانشناختی، دوام کمی خواهد داشت.

آیا وارد رابطه شدن با شخصیت بوردرلاین اشتباه است؟

شخصیت مرزی به این معنا نیست که فرد نمی‌تواند عاشق شود یا رابطه سالمی داشته باشد. این رابطه نیاز به آگاهی، صبر و حمایت زیادی دارد. اگر اهل صبر و تحمل زیاد نیستید یا خودتان هم مشکلات روحی دارید، بودن در چنین رابطه‌ای را توصیه نمی‌کنیم.

رابطه و یا زندگی با افراد مرزی

ازدواج با فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می‌تواند به دلیل ماهیت این اختلال چالش‌های زیادی ایجاد کند. همانطور که در بالا گفته شد افراد بوردرلاین در برقراری و حفظ روابط پایدار مشکل دارند.

زندگی با افراد دارای اختلال شخصیت مرزی

یکی از چالش‌های بزرگ در ازدواج با فرد دارای اختلال مرزی، نوسانات مکرر در رفتارها و احساسات است. این نوسانات ممکن است باعث سردرگمی یا ناامیدی همسر دیگر شود. در چنین شرایطی، همدلی و انعطاف‌پذیری از سوی شریک زندگی ضروری است. باید به یاد داشت که این رفتارها نتیجه مستقیم اختلال هستند و نه چیزی که همسر شما به‌طور ارادی انتخاب کرده باشد.

در این شرایط، مهم‌ترین قدم این است که بدانید اختلال شخصیت مرزی یک مشکل جدی روانی است و فرد مبتلا همیشه کنترل کامل بر برخی واکنش‌ها و رفتارهایش ندارد. درک اینکه این رفتارها لزوماً از روی قصد یا انتخاب نیست، به شما کمک می‌کند با همدلی بیشتری برخورد کنید. همچنین پذیرفتن نیاز به درمان و حمایت از همسرتان در این مسیر، می‌تواند رابطه را بهبود دهد. در کنار این‌ها، گوش دادن و بیان نگرانی‌ها و احساسات خود به شکلی محترمانه و غیرقضاوتی بسیار مؤثر است.

همچنین نشان دادن عشق و حمایت پایدار به همسر مبتلا به بوردرلاین اهمیت زیادی دارد، چون این افراد اغلب ترس و احساس طردشدگی را شدیدتر تجربه می‌کنند و همین موضوع می‌تواند واکنش‌هایشان را تشدید کند. حمایت مداوم و ایجاد فضای امن، به کاهش اضطرابِ ترک شدن و افزایش آرامش در رابطه کمک می‌کند.

همچنین بهتر است همسرتان را در روند درمان همراهی کنید؛ درمان BPD زمان‌بر است و به صبر و تداوم نیاز دارد. تشویق به شرکت در جلسات و اعتماد به درمانگر می‌تواند مسیر بهبود را هموارتر کند.

در کنار همه این‌ها، مراقبت از سلامت روان خودتان هم ضروری است؛ اگر تحت فشار قرار می‌گیرید، مشاوره فردی یا زوج‌درمانی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

البته، قطعاً همسران آزاردهنده‌ای وجود دارند که قرار نیست تغییر کنند. متأسفانه برخی از آنها به قدری از نظر عاطفی تعطیل شده‌اند و آنقدر در لاک دفاعی فرو رفته‌اند که از اعتراف به دیگرآزاری خودداری می‌کنند. آنها بیش از حد می‌ترسند که به سابقه سوءاستفاده یا نادیده گرفته شدن خود نگاه کنند. آنها برای درک درد و رنجی که ایجاد کرده‌اند احساس همدلی ندارند و فقط می‌توانند روی این موضوع تمرکز کنند که چگونه شریک زندگی آنها، به آنها صدمه زده است.

اگر شریک خشونت‌آمیز شما با گفتار یا عمل به شما نشان داده است که به شما احترام نمی‌گذارد و وقتی به او می‌گویید با شما بدرفتاری می‌کند توجهی نمی‌کند و نگاهی صادقانه به خودش و رفتارش ندارد، توصیه می‌کنم کتاب «پایان دادن به آزار احساسی در روابط عاطفی» را که توسط برولی انگل (Beverly Engel) نوشته شده است بخوانید. این کتاب می‌تواند به شما کمک کند تا قدرت و شجاعت لازم برای پایان دادن به رابطه را به دست آورید.

اختلال شخصیت مرزی در کودکان و نوجوانان

اختلال بوردرلاین (BPD) در نوجوانان با تغییرات شدید عاطفی، احساس بی‌ثباتی و رفتارهای ناگهانی مشخص می‌شود. این نوجوانان اغلب در تنظیم احساسات خود مشکل دارند و ممکن است به رفتارهای پرخطر مانند خودزنی یا مصرف مواد مخدر روی بیاورند. روابط آن‌ها با همسالان و خانواده به دلیل ترس از ترک شدن و نوسانات در احساساتشان تحت فشار قرار می‌گیرد. همچنین، آن‌ها معمولاً احساس خالی بودن دارند و با سردرگمی هویتی مواجه می‌شوند که این امر می‌تواند موجب درگیری‌های اجتماعی و عاطفی بیشتری شود.

در کودکان، تشخیص اختلال شخصیت مرزی چالش‌برانگیزتر است زیرا علائم این اختلال ممکن است با اختلالات رفتاری دیگر اشتباه گرفته شود. کودکانی که با BPD درگیر هستند، ممکن است واکنش‌های شدید عاطفی به مسائل جزئی نشان دهند و در تعاملات اجتماعی خود با مشکلات جدی روبرو شوند. آن‌ها ممکن است به طور ناگهانی احساس خشم، ناامیدی یا رها شدن کنند و نتوانند این احساسات را به درستی مدیریت کنند. این اختلال باعث می‌شود که کودکان در حفظ دوستی‌ها و ارتباطات خانوادگی دچار مشکل شوند و نیاز به حمایت ویژه از طرف خانواده و متخصصان داشته باشند.

والدین برای جلوگیری از رفتارهایی که موجب ایجاد این مشکل در کودکان می‌شود یا برای جلوگیری از تشدید این علائم باید آموزش ببینند. این مشکلات نه تنها برای خود فرد بسیار رنج آور است، بلکه ممکن است کل فضای خانواده را تحت تاثیر خود قرار دهد. بنابراین بسیار مهم است که والدین به مشکلاتی که در کودکی می‌تواند باعث بروز اختلال بوردرلاین شود، توجه ویژه ای داشته باشند.

اختلال بوردر لاین در زنان

اختلال مرزی در زنان

اختلال شخصیت مرزی در زنان به دلیل تفاوت‌های بیولوژیکی و اجتماعی ممکن است نمود بیشتری پیدا کند. برخی مطالعات نشان می‌دهند که زنان بیشتر از مردان به این اختلال مبتلا می‌شوند. از ویژگی‌های بوردرلایندر زنان می‌توان به نوسانات شدید احساسی، ترس از رها شدن، و رفتارهای خود آسیب‌رسان اشاره کرد. زنان مبتلا به BPD ممکن است در مدیریت روابط عاطفی خود دچار مشکلات زیادی شوند و بیش از مردان، رفتارهایی مانند عصبانیت ناگهانی، اضطراب شدید، یا افسردگی نشان دهند.

تست پیشنهادی: تست آنلاین افسردگی بزرگسال به صورت آنلاین در 5 دقیقه

یکی از دلایل این تفاوت‌ها می‌تواند فشارهای اجتماعی و فرهنگی باشد که به زنان وارد می‌شود، به‌ویژه در زمینه انتظارات مربوط به نقش‌های اجتماعی و جنسیتی. این فشارها ممکن است استرس‌های بیشتری را به آن‌ها وارد کند و باعث افزایش واکنش‌های احساسی شود. همچنین، تغییرات هورمونی مرتبط با چرخه قاعدگی، بارداری یا یائسگی می‌تواند علائم اختلال را تشدید کند.

اختلال مرزی در مردان

اختلال مرزی در مردان

اختلال شخصیت مرزی در مردان نیز، هرچند با شیوع کمتر نسبت به زنان، به شکل‌های متفاوتی نمود پیدا می‌کند. مردان مبتلا به این اختلال معمولاً به جای نوسانات شدید احساسی، رفتارهای پرخاشگرانه یا اعتیاد به مواد مخدر را نشان می‌دهند. این تفاوت‌ها می‌تواند به دلیل انتظارات اجتماعی مرتبط با نقش‌های مردانه باشد، که باعث می‌شود احساسات خود را به روش‌های پرخاشگرانه‌تر ابراز کنند. علاوه بر این، مردان مبتلا به BPD ممکن است در برخورد با احساسات عدم پذیرش و ترس از رها شدن، بیشتر به رفتارهای مخرب یا خودویرانگر مانند خشونت و درگیری روی آورند.

مردان مرزی، مانند زنان، نیاز به حمایت درمانی گسترده دارند. درمان‌های پیشنهادی مانند DBT و CBT می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا با نوسانات شدید احساسی، مشکلات در روابط، و رفتارهای مخرب مقابله کنند. یکی از چالش‌های درمان مردان مبتلا به این اختلال، تصورات غلط فرهنگی است که از مردان انتظار می‌رود احساسی بودن یا نیاز به کمک را نشان ندهند. این مسئله می‌تواند باعث شود که آن‌ها کمتر از زنان به دنبال درمان‌های روان‌درمانی باشند.

توجه کنید که بروز همزمان اختلال بوردرلاین و اختلال دوقطبی در یک فرد امکان پذیر است که درمان را مشکل‌تر و چالش برانگیزتر می‌کند.

چگونه می‌توان تشخیص داد که فرد دچار اختلال خودشیفتگی یا بوردرلاین است؟

علت اختلال شخصیت مرزی و اختلال خودشیفه تقریبا یکسان است، غفلت شدید در دوران کودکی، سوء استفاده و طرد شدگی در دوران کودکی از شایع ترین دلایل ابتلا به این دو اختلال شخصیت می‌باشند. اما همه افراد با این تجربیات دچار اختلال شخصیت نمی‌شوند. تفاوت این دو اختلال این است که کسانی اختلال بوردرلاین و خودشیفتگی را در خود توسعه می‌دهند، در گذشته چنان شرمساری شدید را تجربه کرده‌اند که برای محافظت از خود در برابر شرمساری بیشتر، نیاز به ساختن دیوار داشتند.

متأسفانه برخی افرادی که در نتیجه ساختن دیوار دفاعی دچار اختلالات شخصیت شده‌اند، معمولاً نسبت به آسیب‌زا بودن رفتارهایشان آگاهی کمی دارند و حتی با تذکر دیگران نیز اغلب مشکل را نمی‌پذیرند؛ زیرا دفاع‌های روانی قدرتمندی دارند و خود را محق می‌دانند.

همچنین گرچه ممکن است آگاهانه قصد سوءاستفاده نداشته باشند، اما در روابط می‌توانند رفتارهای توهین‌آمیز نشان دهند. تغییر در این الگوها معمولاً دشوار و زمان‌بر است، به انگیزه و تعهد نیاز دارد و در بسیاری موارد مستلزم روان‌درمانی تخصصی طولانی‌مدت است.

تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دو قطبی

اختلال شخصیت مرزی (BPD) و اختلال دوقطبی یا بایپولار (BD) دو اختلال روانی جدی هستند که می توانند تأثیر قابل توجهی بر زندگی فرد داشته باشند. با این حال، تفاوت های کلیدی بین این دو اختلال وجود دارد. در ادامه به برخی از آنها می‌پردازیم:

مدت نوسانات خلقی:

در اختلال دوقطبی، تغییرات خلق و هیجانات آهسته است و شخص روزها، هفته‌ها و حتی ماها در یک خلق می‌ماند. این دوره‌ها شامل احساس انرژی زیاد، رفتارهای تکانشی یا برعکس افسردگی شدید می‌شود. اما نوسانات خلقی در مرزی بسیار سریع‌تر هستند و اغلب در عرض چند ساعت یا چند روز، چندین خلق و هیجان مختلف را تجربه می‌کنند. نوسانات خلقی در مرزی به طور معمول به عوامل محیطی و تعاملات اجتماعی مرتبط است.

علائم

در اختلال دوقطبی، شخص در فاصله بین دوره‌های افسردگی یا شیدایی علامت خاصی ندارد. اما در اختلال شخصیت مرزی، علائم تقریبا هر روزه و همیشگی است.

الگوهای خواب

اختلالات خواب در دوقطبی شایع‌تر است. به عنوان مثال، فرد در دوره شیدایی ممکن است برای چند روز به خواب کمی نیاز داشته باشد یا حتی بدون احساس خستگی بیدار بماند. در مقابل، افراد مبتلا به بوردرلاین الگوهای خواب منظم‌تری دارند و تغییرات خواب به شدت دوره‌های خلقی در دوقطبی نیست.

تأثیر بر روابط:

در بوردرلاین، افراد تمایل دارند روابط ناپایدار و بی‌ثباتی داشته باشند. آنها به سرعت از نزدیک شدن به فرد به احساس طرد یا بی‌ارزش شدن می‌رسند. این روابط معمولاً پرتنش و شدید هستند و باعث می‌شوند فرد مبتلا احساس خشم یا ناامیدی کند. در حالی که افراد مبتلا به دوقطبی ممکن است در دوره افسردگی یا شیدایی روابطشان تحت تأثیر قرار گیرد، اما روابطشان به طور کلی از ثبات بیشتری نسبت به مرزی ها برخوردار است.

خودآزاری:

رفتارهای خودآزاری مانند بریدن پوست یا دیگر اشکال آسیب رساندن به خود، در اختلال شخصیت مرزی بسیار شایع‌تر است. این رفتارها معمولاً واکنشی به ترس از ترک شدن یا مشکلات در روابط است. در مقابل، خودآزاری در اختلال دوقطبی کمتر دیده می‌شود، اما ممکن است در دوره‌های افسردگی شدید رخ دهد.

علل و عوامل مرتبط:

آنچه که تغییرات خلق و هیجانات را در اختلال بوردرلاین آغاز می‌کند، معمولا محرک‌های خارجی و به خصوص ترس از طرد شدن است. اما در اختلال دو قطبی معمولا محرک خارجی خاصی وجود ندارد و تغییرات شیمیایی مغز بروز دوره‌های افسردگی یا شیدایی را باعث می‌شود.

علت (اتیولوژی) اختلال دو قطبی بیشتر ژنتیک و بیولوژی است اما در بوردر لاین، علت معمولا محیط و به خصوص ترومای کودکی است.

نوع درمان

درمان برای هر دو اختلال متفاوت است. درمان اصلی اختلال دوقطبی دارو است. با داروهایی مانند تثبیت‌کننده‌های خلق، داروهای ضد افسردگی یا ضد روان‌پریشی درمان می‌شود. در حالی که BPD به تراپی، درمان‌های روان‌درمانی، به ویژه درمان دیالکتیکی رفتاری (DBT) پاسخ بهتری می‌دهد. داروها ممکن است برای مدیریت علائم در BPD تجویز شوند، اما به عنوان درمان اصلی به کار نمی‌روند.

زمان بروز:

شخصیت بوردرلاین اغلب در دوران نوجوانی شروع می شود، در حالی که بایپولار اغلب در بزرگسالی شروع می شود.

آیا فرد با اختلال شخصیت مرزی می‌تواند تغییر کند؟

تا همین اواخر، تشخیص اختلال شخصیت مرزی با مقاومت درمانی و پیش‌آگهی ضعیف همراه بود. یکی از منابع مهم مقاومت در برابر درمان بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی این تصور است که آنها می‌گویند تغییر ممکن است منجر به خیانت به خانواده و همچنین ترک عادت‌هایی شود که احساس می‌کنند در اجتناب از احساسات برایشان مفید است.

مسئله دیگر این است که افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی اغلب احساس می‌کنند که مستحق درمان ویژه هستند و اغلب فقط به دنبال مورد تأیید بودن کسانی هستند که آنها را درمان می‌کنند. چنین درخواست‌هایی برای درمان ویژه ممکن است درمانگران را به تکرار وادار کند، که رضایت آنها می‌تواند انتظارات بین‌فردی غیرواقعی را تقویت کند، اما این خودداری ممکن است باعث بدتر شدن واکنش یا ترک درمان شود.

در حال حاضر، به لطف آموزش تخصصی در مورد این نوع اختلال شخصیت، افراد مبتلا کمکی را که نیاز دارند دریافت می‌کنند و در برابر آن مقاوم نیستند. تحقیقات نشان داده است که برای دستیابی به درمان موفقیت‌آمیز، درمان‌ها باید به طور خاص برای این افراد طراحی شوند.

مؤثرترین درمان کوتاه‌مدت برای اختلال شخصیت مرزی، درمان شناختی-رفتاری یا رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) نام دارد. DBT تنها پس از آن ایجاد شد که محققان متوجه شدند مبتلایان به اختلال شخصیت مرزی در برابر رویکرد رفتاری سنتی مقاومت می‌کنند. DBT شامل تکنیک‌های اعتبارسنجی و مفهوم پذیرش در چارچوب شناختی-رفتاری است.

در آخر اهمیت شناخت و درمان بیماری بوردرلاین

اختلال شخصیت مرزی با تأثیرات عمیق بر رفتار و روابط فردی می‌تواند زندگی روزمره را دشوار کند. اما شناخت بهتر بیماری بوردرلاین و استفاده از روش‌های درمانی مناسب، مثل روان‌درمانی و دارودرمانی، می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی بیمار کمک کند. حمایت اطرافیان و مراجعه به متخصصان نقش حیاتی در فرآیند درمان ایفا می‌کند.
یرای اینکه فردی با اختلال شخصیت مرزی و یا اختلال شخصیت نمایشی تغییر کند، به سه چیز نیاز است:

  • فرد باید آگاه شود که مشکل جدی دارد و این مشکل بر اطرافیان (همسر، فرزندان، دوستان یا همکارانش) تأثیر منفی می‌گذارد.
  • فرد باید انگیزه بالایی برای تغییر داشته باشد؛ یا به این دلیل که همسرش او را تهدید به ترک می‌کند، فرزندانش در حال بیگانه شدن با او هستند و خطر از دست دادن شغل خود را دارد؛ انگیزه‌ای برای درمان پیدا کند.
  • آنها مایل باشند در درمان مناسب شرکت کنند و برای تغییر سخت تلاش کنند.

متأسفانه، حتی زمانی که چنین فردی وارد درمان می‌شود، به ندرت برای مدت طولانی ادامه می‌دهد و به اصطلاح «تغییر» آنها معمولاً کوتاه مدت است. یکی از دلایل اصلی این است که آنها نمی‌توانند یا نمی‌خواهند خود را منعکس داشته باشند و بنابراین در معرض خطر افشای خود واقعی حتی برای خودشان قرار نمی‌گیرند. از نگاه آنها همیشه تقصیر شخص دیگری است و همیشه این شخص دیگری است که نیاز به درمان دارد.

تیم مجرب درمانی نورسین با ارائه خدمات تخصصی در زمینه مشاوره و روان‌درمانی، به بیماران کمک می‌کند تا با این چالش‌ها بهتر مقابله کنند. هرچه آگاهی عمومی بیشتر شود، پذیرش و درک این بیماران افزایش می‌یابد و جامعه‌ای همدل‌تر و آگاه‌تری خواهیم داشت.

منابع کمکی:

  1. https://my.clevelandclinic.org
  2. https://www.nimh.nih.gov
  3. https://www.mayoclinic.org

اگر به مشاوره یا تراپی نیاز داری، ما می‌توانیم بهترین تراپیست و روش درمانی را برایت پیدا کنیم. فقط کافیست فرم زیر را پر کنی تا ما رویکرد مناسب را به تو معرفی کنیم!

سوالات متدوال

سوالات متداول
سوال پاسخ
افراد بوردرلاین برای رابطه عاطفی مناسب هستند؟ پاسخ کوتاه همه افراد با نقاط قوت و ضعف خود می‌توانند در رابطه موفق باشند. با این حال، در اختلال شخصیت مرزی ممکن است چالش‌هایی مانند نوسانات هیجانی، ترس از ترک شدن و نیاز به توجه زیاد وجود داشته باشد که بهتر است نادیده گرفته نشود.
آیا باید از رابطه با شخصیت بوردرلاین دوری کرد؟ پاسخ کوتاه نه لزوماً. اگر فرد درمان را جدی بگیرد و شما هم برای یادگیری و درک بهتر شرایط وقت بگذارید، رابطه می‌تواند موفق و پایدار باشد.
چه چیزهایی در درمان شخصیت مرزی می‌توانند کمک کنند؟ نکات کلیدی حمایت درمانی، روان‌درمانی و در برخی موارد دارودرمانی می‌توانند تفاوت زیادی ایجاد کنند. همچنین تعیین حد و مرزهای روشن (گفت‌وگوی شفاف درباره انتظارات و محدودیت‌ها) و صبر و تحمل اهمیت بالایی دارد؛ این رابطه آسان نیست، اما با تلاش دوطرفه می‌تواند ارزشمند و نتیجه‌بخش باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *