درمان اوتیسم به همراه معرفی و راه های تشخیص

آیا تاکنون به این موضوع توجه کرده‌اید که افرادی هنگام صدا کردن اسمشان واکنشی نشان نمی دهند یا هنگام سوال پرسیدن از آنها دیر پاسخ می‌دهند یا به درستی نمی‌توانند به آن سوال پاسخ بدهند. این علائم ممکن است نشان دهنده اختلال اوتیسم باشد. اختلال اوتیسم یک وضعیت پیچیده و گسترده است که بر ارتباطات اجتماعی، تعاملات با دیگران و همچنین الگوهای رفتاری تاثیر می‌گذارد. معمولا این اختلال در سنین کودکی آغاز می‌شود که با تاخیر در گفتار و توجه بیش از حد به جزئیات مشخص می‌شود. ما در این مقاله از نورسین سعی کردیم این اختلال را به صورت جامع و به زبان ساده بررسی کنیم، همچنین بهترین روش های درمانی این اختلال را برای شما بیان کنیم.

اوتیسم چیست؟

اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اختلال عصبی رشدی است که بر نحوه تعامل فرد با دیگران و برقراری ارتباط، همچنین یادگیری و رفتار او تأثیر می گذارد. افراد مبتلا به اوتیسم  ممکن است از خود علائم و نشانه‌های تکراری و رفتارهای محدود نشان دهند این علائم می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است در طول زمان تغییر کند. توانایی ها و نیازهای افراد مبتلا به اوتیسم بسیار متفاوت است. برای مثال برخی از افراد مبتلا به اوتیسم می توانند به طور مستقل زندگی کنند در حالی که برخی دیگر دارای ناتوانی شدید هستند و نیاز به مراقبت و حمایت دائمی دارند.

اوتیسم اغلب بر تحصیل و فرصت های شغلی تأثیر می گذارد و باعث می‌شود فرد مبتلا فرصت های خوب زندگی خود را از دست بدهد. بر اساس تحقیقات انجام شده شیوع اختلال طیف اوتیسم (ASD) در پسران چهار برابر بیشتر از دختران است.

نشانه ها و علائم اوتیسم چیست؟

علائم ASD معمولاً در اوایل کودکی قبل از سن سه سالگی ظاهر می شوند. با این وجود برخی از افراد مبتلا به ASD ممکن است تا بعداً در زندگی تشخیص داده شوند. طی تحقیقات انجام شده  در سراسر جهان از هر 100 کودک، یک نفر به اوتیسم مبتلا می‌شود. این تحقیقات نشان دهنده یک رقم احتمالی است اما موارد گزارش شده به طور قابل توجهی متفاوت است.

 علائم این اختلال می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است در طول زمان تغییر کند. برخی از رایج ترین علائم طیف اوتیسم شامل موارد زیر می‌شود.

علائم و نشانه‌های مشکلات در ارتباط و تعامل اجتماعی عبارتند از:

• اختلال در برقراری ارتباط با دیگران
• مشکل در برقراری تماس چشمی
• علاقه یا تمایل کمی به تعامل با دیگران داشته باشند
• علاقه‌ای به اشتراک‌گذاری علایق و احساسات خود با دیگران ندارند
• پاسخ‌ندادن یا کندی در واکنش به نام خود یا سایر درخواست‌ها
• مشکل در ادامه‌دادن مکالمه
• ادامه‌دادن به صحبت در مورد موضوع مورد علاقه بدون توجه به بی‌علاقگی دیگران

علائم و نشانه‌های رفتار تکراری و محدود عبارتند از:

•  رفتارهای تکراری یا محدودی داشته باشند مانند تکان دادن دست ها
•  چرخاندن اشیا یا بازی با یک شیء به یک روش خاص
•  به روال های خاص یا نظم اهمیت زیادی بدهند
• علاقه شدید به یک موضوع خاص مانند حقایق، اعداد و…

مشکلات در پردازش حسی

• حساسیت بیش از حد به صدا، نور، لمس، بو، طعم یا درد
• حساسیت کم به صدا، نور، لمس، بو، طعم یا درد
• تمایل به پریدن، تکان خوردن یا حرکت دادن انگشتان

تشخیص اوتیسم

هنوز علت دقیق ابتلا به اختلال اوتیسم مشخص نشده است. اما مطالعات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به اوتیسم اغلب دارای جهش‌های ژنتیکی هستند که بر عملکرد مغز تأثیر می‌گذارند. این جهش‌ها می‌توانند منجر به تغییراتی در ساختار یا عملکرد سلول‌های عصبی شوند و باعث بروز علائم ASD شوند. اگر در خانواده شما فردی با این اختلال وجود دارد شما هم در خطر ابتلا به این بیماری هستید.

همچنین عوامل محیطی نظیر باردار شدن در سنین بالا، وزن کم در هنگام تولد می‌تواند درخطر ابتلا به طیف اوتیسم نقش داشته باشد. تشخیص این اختلال یک فرایند پیچیده است که باید توسط یک متخصص سلامت روان انجام شود. متخصصان برای تشخیص ASD  از ابزارهای مختلفی از جمله مصاحبه، آزمایشات و مشاهده رفتار آنها استفاده می‌کنند.

• • پرسشنامه ها و مصاحبه ها: متخصص سلامت روان ممکن است از پرسشنامه ها یا مصاحبه ها برای جمع آوری اطلاعات در مورد علائم و نشانه های فرد استفاده کند.
  • آزمایشات پزشکی: متخصص سلامت روان ممکن است آزمایشات پزشکی را برای رد سایر اختلالات که ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند، انجام دهد.
  • مشاهده رفتار: متخصص سلامت روان ممکن است رفتار فرد را در یک محیط طبیعی مشاهده کند تا علائم اوتیسم را ارزیابی کند.

مراحل تشخیص اوتیسم

تشخیص اوتیسم معمولاً در چهار مرحله انجام می شود:

1. 1. مرحله اول: والدین یا مراقبان کودکی که نگرانی هایی در مورد رشد اجتماعی یا ارتباطی او دارند، با متخصص سلامت روان مشورت می کنند.
   2. مرحله دوم: متخصص سلامت روان یک ارزیابی اولیه انجام می دهد که شامل پرسشنامه ها، مصاحبه ها و بررسی سوابق پزشکی می شود.
   3. مرحله سوم: در صورت لزوم متخصص سلامت روان ممکن است آزمایشات پزشکی بیشتری را برای رد سایر اختلالات که ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند، انجام دهد.
   4. مرحله چهارم: اگر متخصص سلامت روان معتقد باشد که کودک ممکن است مبتلا به اوتیسم باشد، یک ارزیابی جامع تر انجام می دهد که شامل مشاهده رفتار کودک در یک محیط طبیعی می شود.

درمان اضطراب اجتماعی کودکان

تشخیص اوتیسم در سنین پایین

تشخیص اوتیسم در سنین پایین بسیار مهم است، زیرا درمان های زودهنگام می تواند به افراد مبتلا به ASD کمک کند تا مهارت های خود را در زمینه های ارتباط، تعامل اجتماعی و رفتار بهبود بخشند.

اگر نگران هستید که فرزند شما ممکن است مبتلا به اوتیسم باشد حتما از یک متخصص سلامت روان مشورت بگیرید. متخصص سلامت روان می تواند علائم کودک شما را ارزیابی کند و در صورت لزوم توصیه های درمانی ارائه دهد.

تشخیص اختلال اوتیسم در بزرگسالان

تشخیص اوتیسم در بزرگسالان ممکن است دشوارتر باشد، زیرا علائم اوتیسم ممکن است در طول زمان تغییر کند. اگر فکر می کنید ممکن است مبتلا به اوتیسم باشید، مهم است که با متخصص سلامت روان مشورت کنید. متخصص سلامت روان می تواند علائم شما را ارزیابی کند و در صورت لزوم، توصیه های درمانی ارائه دهد.

نکته‌ی مهمی که باید پس از تشخیص اوتیسم کودکان، نوجوانان و بزرگسالان  رعایت کنید این است که باید مراقبان آنها اطلاعات، خدمات، پشتیبانی عملی لازم را مطابق با نیازها آنها فراهم کنند و همچنین اجازه دهید فرد بیمار از فعالیت هایی که برای آن لذت بخش است دنبال کند.

درمان اوتیسم

در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای اوتیسم وجود ندارد. اما با این حال درمان‌های مختلفی وجود دارند که می‌توانند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنند تا مهارت‌های خود را در زمینه‌های مختلف مانند ارتباط، تعامل اجتماعی و رفتار بهبود بخشند درادامه بهترین روش های درمان این اختلال را توضیح می‌دهیم.

• درمان‌های رفتاری

 این درمان‌ها بر تغییر رفتارهای نامناسب یا محدود کننده تمرکز می‌کنند. درمان رفتاری به کمک یک درمانگر حرفه‌ای و آموزش دیده انجام می‌شود. درمانگر به فرد مبتلا کمک می‌کند تا الگوهای رفتاری نامناسب خود را شناسایی کند تا روش هایی برای تغییر آنها ارائه دهد. درمان رفتاری یک درمان مناسب برای طیف وسیعی از اختلالات و مشکلات روانی است.

• درمان‌های شناختی رفتاری(CBT)

 این درمان‌ها بر تغییر افکار و رفتارهای نامناسب تمرکز می‌کنند. CBT هم مانند درمان رفتاری با کمک یک پزشک روان درمان حرفه‌ای الگوهای نادرست بیمار را شناسایی می‌کند و راهکاری برای درمان به فرد بیمار ارائه می‌دهد از CBT برای درمان طیف وسیعی از اختلالات روانی که شامل اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیت و…. استفاده می‌شود.

درمان شناختی رفتاری یک درمان کوتاه مدت است که معمولا طی 12 الی 20 جلسه انجام می‌شود که بسیار در روند  درمان تاثیر گذار است.

• درمان‌های آموزش زبان

 این درمان‌ها بر بهبود مهارت‌های زبانی تمرکز می‌کنند. درمان آموزش زبان توسط یک متخصص گفتار درمانی انجام می‌شود. این متخصص به فرد بیمار کار می‌کند تا مهارت‌های زبانی خود را بهبود ببخشد. همچنین درمان آموزش زبان از تکنیک‌های مختلفی از جمله بازی، فعالیت‌های گفتاری، فعالیت‌های شنیداری و فعالیت‌های نوشتاری استفاده می‌کند.

درمان آموزش زبان یک فرایند طولانی مدت است که تا چندین سال طول می‌کشد. اما با این حال این درمان کمک بزرگی به افراد بیمار میکند تا آنها مهارت‌های زبانی خود را بهبود ببخشد تا ارتباط اجتماعی موثرتری با افراد دیگر برقرار کنند.

• درمان‌های کاردرمانی

 این درمان‌ها بر بهبود مهارت‌های حرکتی و پردازش حسی تمرکز می‌کنند. درمان کار درمانی به افراد مبتلا کمک می‌کند تا طیف وسیعی از مشکلات خود را از جمله آسیب‌های جسمی، اختلالات روانی، مشکلات یادگیری و همچنین اختلالات رشدی را حل کنند. کار درمانی توسط یک فرد متخصص آموزش دیده انجام می‌شود. متخصص به فرد بیمار کمک می‌کند تا فعالیت های روزانه که برای آن مهم هستند را شناسایی کنند تا روی بهبود آن تمرکز پیدا کند.

1. 1. کار درمانی از تکنیک های خاصی از جمله آموزش مهارت‌های حرکتی، آموزش مهارت‌های شناختی، آموزش مهارت‌های اجتماعی و همچنین آموزش مهارت‌های انطباقی استفاده می‌کند.
   2. کار درمانی یک درمان طولانی مدت است که نیاز به همکاری فرد بیمار با متخصص دارد.
   3. انتخاب نوع درمان مناسب برای هر فرد به عوامل مختلفی مانند سن، شدت علائم و نیازهای فرد بستگی دارد.
   4. در برخی موارد ممکن است ترکیبی از درمان‌های مختلف برای افراد مبتلا به اوتیسم مفید باشد.
   5. برای اینکه درمان اوتیسم اثر گذار باشد باید درمان در سنین پایین صورت بگیرد تا بهترین نتیجه را کسب کنید.
   6. تحقیقات نشان داده‌اند که درمان‌های زودهنگام می‌توانند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنند تا مهارت‌های خود را در زمینه‌های مختلف بهبود بخشند تا به طور مستقل زندگی کنند.
   7. علاوه بر درمان‌های تخصصی این اختلال حمایت‌های دیگری نیز می‌توانند به افراد مبتلا به اوتیسم و خانواده‌های آنها کمک کنند.

• آموزش والدین و سایر مراقبان

 آموزش‌ها والدین و سایر مراقبان کودکان مبتلا به اوتیسم نقش مهمی در موفقیت آنها در زندگی دارد. این آموزش ها می‌توانند به والدین کمک کنند تا علائم و نشانه های اوتیسم را درک کنند، به نیازهای خاص فرزند خود پاسخ بدهند، مهارت های فرزند خود را بهبود ببخشند و با چالشهای روبرو فرزند خود کنار بیایند.

والدین و سایر مراقبان می‌توانند از طریق منابع مختلفی از جمله کلاس های آموزشی، کتاب و مقالات ، مشاوره و پشتیبانی فردی و وب سایت ها و انجمن های آنلاین آموزش ببینند. این کلاس ها معمولا توسط متخصصان اوتیسم آموزش ارائه می‌شوند و می‌توانند اطلاعات جامعی در رابطه با نحوه برخورد با این کودکان ارائه دهند.

• حمایت‌های اجتماعی

 این حمایت‌ها می‌توانند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنند تا دوستان و خانواده پیدا کنند و در جامعه مشارکت کنند. افراد مبتلا به اختلال اوتیسم از حمایت اجتماعی بیشتری نسبت به افراد دیگر نیاز دارند که اگر از آنها به درستی حمایت نشود ممکن است احساس تنهایی و انزوا کنند. حمایت اجتماعی به این فراد کمک می‌کنند تا حس ارزشمندی به آنها القا شود.

نتیجه گیری

اختلال اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که بر نحوه ارتباط و تعامل فرد با دیگران و همچنین یادگیری و رفتار او تأثیر می گذارد. افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است از خود علائم و نشانه های تکراری و رفتارهای محدود نشان دهند. این علائم می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است در طول زمان تغییر کند. تشخیص اوتیسم یک فرایند پیچیده است که باید توسط یک متخصص سلامت روان انجام شود. متخصصان برای تشخیص اوتیسم از ابزارهای مختلفی از جمله مصاحبه، آزمایشات و مشاهده رفتار آنها استفاده می کنند.

در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای اوتیسم وجود ندارد. اما با این حال درمان های مختلفی وجود دارند که می توانند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنند تا مهارت های خود را در زمینه های مختلف مانند ارتباط، تعامل اجتماعی و رفتار بهبود بخشند. انتخاب نوع درمان مناسب برای هر فرد به عوامل مختلفی مانند سن، شدت علائم و نیازهای فرد بستگی دارد. در برخی موارد ممکن است ترکیبی از درمان های مختلف برای افراد مبتلا به اوتیسم مفید باشد.

برای اینکه درمان اوتیسم اثر گذار باشد باید درمان در سنین پایین صورت بگیرد تا بهترین نتیجه را کسب کنید. تحقیقات نشان داده اند که درمان های زودهنگام می توانند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنند تا مهارت های خود را در زمینه های مختلف بهبود بخشند تا به طور مستقل زندگی کنند. در مجموع اختلال اوتیسم یک اختلال پیچیده است که می تواند تأثیر زیادی بر زندگی افراد مبتلا به آن و خانواده های آنها داشته باشد. با این حال با تشخیص و درمان زودهنگام  افراد مبتلا به اوتیسم می توانند مهارت های خود را بهبود بخشند و زندگی پربار و رضایت بخشی داشته باشند.

منبع:www.nichd.nih.gov ٬ www.cdc.gov